Pagdating ng mga kaisipang liberal 1st international dating russian women

29-Jan-2017 21:42

Sa hindi masusukat na mas malakas na puwersa at katatagan kaysa kay Plekhanov, isinulong ni Lenin ang agraryong kuwestyon bilang sentral na problema ng demokratikong rebolusyon sa Rusya: “Ang krus ng Rebolusyong Ruso ay ang agraryong (lupa) kuwestyon.

Kailangang magdesisyon ang ating mga isip sa pagkatalo o pagtatagumpay ng rebolusyon ...

Kukunin ng proletaryado kasama ang liberal na burgesya ang pampulitikang kalayaan, pagkatapos, makaraan ang maraming dekada, sa isang mas mataas na kapitalistang pag—unlad, itutuloy ng proletaryado ang sosyalistang rebolusyon na direktang kakalabanin ang burgesya.

“Sa intelektwal na Ruso ...,” sinulat ni Lenin sa pagtatapos ng 1904, “mukhang palagian na lang na para makilala ang ating rebolusyon bilang burgis ay nangangahulugan na gawin itong walang kulay, na ipahiya ito, na bastusin ito ...

Sa ilalim ng mga ganitong mga sirkumstansya natural lamng na sa kanyang propaganda hindi na dapat nakipagsapalaran si Koba na lagpas sa mga popular na tuntuning iyon na nagbuo ng kumon na kinagisnan ng mga Bolshebik at mga Menshebik.

pagdating ng mga kaisipang liberal-45pagdating ng mga kaisipang liberal-9

Ang pag—unlad ng Rusya una sa lahat ay kapansin—pansin sa pagka—atrasado nito.Ang tunggalian ng mga konsepto at mga pagtingin na iyan ay walang direktang kinalaman sa talambuhay ni Stalin, na hindi naman pinalahok ang sarili sa mga ito.Ang iilan na propagandistang artikulo na kanyang sinulat sa usaping iyan ay hindi kinakitaan ng kahit ano mang teoretikal na interes.Subalit ang pagka—atrasado sa kasaysayan ay hindi nangangahulugan ng pagsunod sa naging kurso ng mga maunlad na bansa isang daan o dalawang daan—taong pagkahuli.Kundi, ito ay nagpasulpot sa napaka—iba na “pinagsanib” na sosyal na pormasyon, kung saan ang pinaka—maunlad na naabot ng mga kapitalistang teknika at istruktura ay nakapaloob sa mga sosyal na relasyong pyudal at bago mag—pyudal na barbarismo. Dahil na rin sa mismong istorikal na pagkahuli nito, naipakita ng Rusya na ito lang ang natatanging bansa na Europeo kung saan ang Marxismo, bilang doktrina, at ang Sosyal—Demokrasya, bilang isang partido, ay nakaranas ng matinding pag—unlad kahit bago pa man ang burgis na rebolusyon — at natural lamang, sapagkat ang problema ng relasyon sa pagitan ng pakikibaka para sa demokrasya at ang pakikibaka para sa sosyalismo ay dumaan sa pinaka—matinding teoretikal na pag—aaral sa Rusya.

Ang pag—unlad ng Rusya una sa lahat ay kapansin—pansin sa pagka—atrasado nito.

Ang tunggalian ng mga konsepto at mga pagtingin na iyan ay walang direktang kinalaman sa talambuhay ni Stalin, na hindi naman pinalahok ang sarili sa mga ito.

Ang iilan na propagandistang artikulo na kanyang sinulat sa usaping iyan ay hindi kinakitaan ng kahit ano mang teoretikal na interes.

Subalit ang pagka—atrasado sa kasaysayan ay hindi nangangahulugan ng pagsunod sa naging kurso ng mga maunlad na bansa isang daan o dalawang daan—taong pagkahuli.

Kundi, ito ay nagpasulpot sa napaka—iba na “pinagsanib” na sosyal na pormasyon, kung saan ang pinaka—maunlad na naabot ng mga kapitalistang teknika at istruktura ay nakapaloob sa mga sosyal na relasyong pyudal at bago mag—pyudal na barbarismo. Dahil na rin sa mismong istorikal na pagkahuli nito, naipakita ng Rusya na ito lang ang natatanging bansa na Europeo kung saan ang Marxismo, bilang doktrina, at ang Sosyal—Demokrasya, bilang isang partido, ay nakaranas ng matinding pag—unlad kahit bago pa man ang burgis na rebolusyon — at natural lamang, sapagkat ang problema ng relasyon sa pagitan ng pakikibaka para sa demokrasya at ang pakikibaka para sa sosyalismo ay dumaan sa pinaka—matinding teoretikal na pag—aaral sa Rusya.

Ang ganyang asembliya lamang ang magbibigay sa atin ng isang demokratikong republika, na kailangang—kailangan natin sa ating pakikibaka para sa sosyalismo.” Ang burgis na republika bilang larangan ng isang matagalang tunggalian ng mga uri para sa sosyalistang layunin — iyan ang perspektiba.